باور کردم حضورت را ده سال پیش وقتی در وجودم ریشه دواندی .

و امروز ده سال است که آرزوهایم را در هزاره ی چشمانت می یابم .

می بینی؟

می بینی که چگونه اشتیاق چشمانت اضطراب دلم را چه کودکانه می خواباند ؟

می دانم ...

میدانم که خورشید در چشمانت خانه دارد

و لبخندت شوقی است مرا برای سرودن شعری تازه

از جنس تو ...

از جنس نور  

 آفتاب مهربانی !   دهمین طلوعت مبارک .

 تمامی دلمان تقدیم دست های مهربانت .