دلم به وسعت هزار پرنده می پرد

به یمن لحظات ساده ای که بوی یاس می دهد

ودردهایی که بخواب رفته اند

و در میان دل شب اسیر

********************

من اتراق کرده ام کنار همین ماه رنگ پریده

و رد پای تو در خلوت شبانه ام جاریست

که قصه روح مرا برایت تکرار می کند

در  میان انبوهی از اعجازهای بی پایانت

نوایی آشنامی آید

 که می خواندم

ادعونی استجب لکم

معصومه خانی/بهار ۸۷

پ- ن

به اعجاز باران ایمان بیاوریم