بعضی از آدمها فکر می کنن خیلی زرنگن و به نوعی خوب بلدن دیگران رو فریب بدن..............
اما شاید بهتر باشه که فریب بخوریم تا فریب بدیم..........
چرا که اگه فریب بدیم،بزرگترین گنجینه زندگی خودمون رو در واقع از دست دادیم............
توانایی اعتماد رو..... توانایی کسب اعتماد شاید بزرگترین گنجینه زندگی باشه، بدون اعتماد
عشق ممکن نیست.......... بدون اعتماد دوری از خدا حتمیه........
تو بگو بدون خدا، زرنگی به چه دردی می خوره؟....... اصلا زندگی به چه کاری می یاد؟!!!
حالا بازم برو....دیگران و فریب بده......
پ. ن
این مطلب به بهانه همدردی با آذر عزیز...... دوستی که قلمش دروبلاگ ستاره سرد سرشار از گرمی و لطافته، تقدیم شده......
ماههاست که دلش برای حضور کسی و مهربانی طنین صدایی که در آن فریب نباشه تنگ شده......
برای خاطره ای آرزو مند درگذشته......
اواکنون به دنبال ساحلی آرامش بخشه ...... ساحلی که بعد ازاون همه طوفانهای تلخ دروغ و موجهای سرگردان فریب .... کنار آبی دریای صداقت .... که هوای پاک و زلالش ، سرشار از آفتاب مهربونیه خستگی اش رو بتکونه.... جایی که مردمانش عاشق باشند و زاده صبح.....
