تهرونم تهرون قدیم. هم خوش آب و هوا بود و هم خلوت و آروم........ نه از شلوغی وسروصدا خبری بود ونه از این همه اتو بوس و  مینی بوس وتاکسی و مسافر کش و ماشین های مدل به مدل..... آخه یکی نیست بگه، آقا جون کمی یواش تر...  

 اینها رو خانم مسنی می گفت که کنار دست من  تو تاکسی  نشسته بود.. ...... همه می خوان مثل باد بیان ومثل برق برن. اگه اتو بوس و مینی بوس  وتاکسی باشن که تکلیفشون معلومه.... هم بوقشان گوش فلک را کر می کنه و هم سرعتشون آدم رو از هر چی ماشین سواری سیر می کنه

 وای که بوق زدنشون اعصاب آدم و بهم می ریزه. رانندگیشون هم که دل آدم و به آشوب می اندازه. ....... آخه مادر کمی یواش تر.... مگه سر می بری...... از قدیم گفتن اگه آِدم دیر برسه، بهتر از اینه که اصلا نرسه.... ما که عمر خودمونو کردیم خدا به داد این جونها برسه ........

راننده ماشین که گوشش به این حرفها بدهکار نبود و هر از چند گاهی با ، لایی کشیدن  كه با  چاشنی بوق زیاد همراه بود ، من و یاد  فیلم های انیمیشن راهنمایی و رانندگی( داوود خطرو سیاه )می انداخت در حالی که پاشو روی گاز فشار می داد گفت: " آخه شما به این می گین سرعت حاج خانم، سخت نگیر ، (البت) شما جای مادر  منی، ولی ببخشید! از قدیم گفتن کار و بده به كاردون. مي خوام يه جوري برم كه با يه چشم برهم زدن رسيده باشي"!!!!!!!!!

"خوب بله، منم جاي مادرتم ولي مگه قرار مادرت و بفرستي سينه قبرستون؟!!آخه جون آدمها كه از سر راه نيامده..... نمي دونم چرا بعضي ها اصلا لج مي كنند..... هر چيزي حدي داره.... اون از اتو بوس ها كه كه از بس شلوغند، مجبوري آويزان ميله بشي... مي ني بوس ها هم كه مثل زورق شكسته فقط دود به خورد آدم مي دن، اين هم از اين تاكسي ها و ماشين هاي سواري كه آدم دق مرگ مي كنن....

 گلايه هاي پيرزن و سرعت  ماشين سواري  همچنان  ادامه داشت كه من تصميم گرفتم تا وضعيت از اين بدتر نشده از ماشين پياده شوم....